اعتصاب و اعتراض بازار
تهران به افزایش تصاعدی نرخ ارز و طلا در روز یکشنبه هفتم دی ماه، موجی از اعتراضات
خیابانی را رقم زد که بهسرعت مناطق مختلف پایتخت را در بر گرفت و از بازار به دانشگاه
و شهرهای مختلف کشور گسترش یافت. نارضایتی گسترده و خشم مردم علیه حکومت اسلامی و رهبر
آن «سید علی خامنهای» بار دیگر صدای پای انقلاب را به گوش جهانیان رساند، فرایندی
که از سال ۸۸ با شعار «رأی من کو» شروع شده و بعد از دی ماه ۹۶ و آبان ۹۸ و جنبش شکوهمند
«زن، زندگی، آزادی» در ۱۴۰۱، گذار از کلیت نظام اسلامی را در دستور کار گذاشته و با
کولهباری از تجربه به امروز رسیده است.
مبارزه امروز مردم ایران
تداوم تجربه مبارزات بیش از دو دهه اخیر گروههای مختلف اجتماعی، زنان، جوانان، دانشجویان،
کارگران، اصناف و کنشگران شجاع جامعه مدنی است که بیشک تا پایان دادن به «اهریمن استبداد»
و استقرار دموکراسی در ایران ادامه خواهد داشت
دستاندرکاران حکومت ابتدا تلاش کردند با ترفندهای «مسکن درمانی» مثل تعویض رئیس بانک مرکزی، نشستن با نمایندگان بازار، و تکرار اینکه ما «اعتراض شما را به رسمیت میشناسیم» جلو سرریز کردن خشم مردم را گرفته و اعتراضات را به نوسانات ارز تقلیل دهند و نظام سیاسی را از زیر ضرب خارج کنند؛ اما حضور شجاعانه جوانان در خیابان ها حکومت را واداشت به بهانه برودت هوا مدارس و دانشگاهها را تعطیل کند تا بلکه بتواند جلوگستردهتر شدن اعتراضات را بگیرد.
سرایت این اعتراضات
در چهارمین روز آن به حدود صد شهر، رأس نظام، دستگاه امنیتی و نیروی سرکوب آن را با
یک چالش بزرگ روبرو کرده است. جایگزین کردن «احمد وحیدی» بعنوان جانشین فرمانده کل
سپاه پاسداران خبراز بحران در میان «بالاییها» میدهد.
برآمد خیابان اینبار
در شرایط کاملا متفاوتی از جنبش زن زندگی آزادی اتفاق میافتد. اقتدار جمهوری اسلامی
بعد از جنگ ۱۲ روزه در هم شکسته، خیمه ولایت ترک برداشته و فشار جهانی و استراتژی خفگی
اقتصادی بیش از هر زمانی رژیم را در لبه پرتگاه قرارداده است و مجموعه این شرایط ممکن
است ماشین سرکوب حکومت هم کارایی لازم برای بقای نظم موجود را از دست بدهد. معترضین
از این وضعیت آگاهند و میدانند که تمام جهان چشم به ایران دوخته است!
نکته مهم دیگر این دورازاعتراضات،
سر دادن شعارهایی به نفع خانواده پهلوی از جانب بخشی از مردم ایران است. اینبار خیابان
نه تنها «نفی جمهوری اسلامی» را فریاد میزند، بلکه آلترناتیو مطلوب خودش را هم بر زبان
میآورد!
پذیرش و به رسمیت شناختن
تنوع شعارهای متفاوت مردم جان به لب رسیده از حکومت اسلامی، چیزی نیست جزکثرت و رنگارنگ
بودن جامعه امروز ایران. آنچه مهم است تجلی اراده واحد ملت در یک همبستگی ملی برای
بزیرکشیدن حکومت اسلامی درفاز اول گذار است. حکومت تلاش میکند این وحدت پر شکوه جامعه
را به نفاق تبدیل کند تا از این طریق مرگ خودش را به عقب بیاندازد. عقلانیت سیاسی اپوزیسیون
در کنار مبارزه مردم میتواند این نقشه شیطانی آنها را نقش برآب کند و به سازماندهی
این کنسرت ملی برای خلع ید از حکومت و ساختن یک ایران دموکراتیک کمک کند.
جدا از اینکه شطرنج
سیاست در این دوراز مبارزات مردم چگونه رقم بخورد، پایداری، دلاوری و ایستادگی مردم
ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی ستودنی است و باید در مقابل تلاش زنان و جوانان و
همه گروههای اجتماعی ایران برای ساختن یک ایران متفاوت سر تعظیم فرود آورد و با تمام
توان از آن پشتیبانی کرد.
جامعه بالنده ایران
از دل یک مبارزه سخت و نابرابر در طی چهار دهه آزمون و خطا، توانمند شده است و این
انقلاب پیوسته را در نهایت به نتیجه خواهد رساند. این انتظار میرود که مخالفان جمهوری
اسلامی، جناح های مختلف اپوزیسیون موجود نیز با گفتگوی دموکراتیک، دامن زدن به ائتلافها
و همکاریهای مختلف، وحدت در عین کثرت را به نمایش بگذارند و شایستگی لازم برای یک
گذار دموکراتیک را از خود نشان بدهند.
پیروز باد مبارزات دموکراتیک
مردم ایران در گذار از جمهوری اسلامی برای ساختن ایرانی آزاد و از آن همه شهروندان
ایران زمبن.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر