هشدار رافائل گروسی نسبت به احتمال وقوع جنگ بر سر برنامه‌های اتمی جمهوری اسلامی

مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌گوید، جمهوری اسلامی باید درباره فعالیت اتمی خود با دولت دونالد ترامپ رئیس‌ جمهوری جدید ایالات متحده به تفاهم برسد تا از یک درگیری نظامی دیگر در خاورمیانه جلوگیری شود.   رافائل گروسی ۲۱ ژانویه (دوم بهمن‌ماه) در حاشیه نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد ۲۰۲۵ در داووس سوئیس در مصاحبه با «بلومبرگ» گفت: در حال گفتگو با روسیه چین و همچنین کشورهای اروپایی هستیم، اما برای همه روشن است که حضور آمریکا ضروری است.

مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با هشدار نسبت به ادامه تولید مقادیر زیادی اورانیوم بسیار غنی‌شده در ایران تأکید کرد: ما جنگ‌های بیشتری نمی‌خواهیم.

با "سپاه ولی امر، یگان حفاظت از جان خامنه‌ای" آشنا شوید

سپاه ولی امر، یگان ویژه‌ برای حفاظت چندلایه‌ای از علی خامنه‌ای و بیت او است که طبق گزارش‌ها از دست‌کم از ۱۲ هزارنفر تشکیل شده و در اطراف تهران نیز پایگاه دارد. درباره سپاه ولی امر چه می‌دانیم؟ یادداشتی از یوحنا نجدی

درباره نحوه حفاظت از علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی و خانواده و بیت او اطلاعات چندانی در دست نیست؛ با این حال، در تصاویری که از خامنه‌ای منتشر می‌شود همواره افرادی که به نظر محافظان شخصی او هستند، دیده می‌شوند که در فاصله کمی از او مستقر هستند؛ آنها تنها یکی از لایه‌های سپاه موسوم به "حفاظت ولی امر" به شمار می‌روند که پس از طی‌کردن گزینش‌های ویژه و پیچیده‌تر و به‌شرط جان‌فدایی برای خامنه‌ای در صورت بروز اقدام تروریستی، به عضویت این سپاه درآمده‌اند؛ محافظانی که در مواردی محدود برای تامین امنیت یا نجات جان خامنه‌ای، اجازه لمس او را دارند.

ارتباط میان مرگ رئیسی، رازینی و مقیسه؟ "نفوذ" در چه ابعادی است؟

ابراهیم رئیسی، علی رازینی و محمد مقیسه در مدت ۸ ماه با مرگی غیرطبیعی از صحنه سیاسی ایران حذف شدند؛ سه قاضی قدیمی که از دهه ۶۰ در انبوهی از سرکوب، اعدام و پرونده‌های امنیتی دست داشتند. آیا بین مرگ‌ آنها ارتباطی وجود دارد؟

۳۰ اردیبهشت‌ماه سال ۱۴۰۳ ابراهیم رئیسی در حالی در پی سقوط بالگرد کشته شد که بسیاری از او به عنوان یکی از گزینه‌های جانشینی علی خامنه‌ای یاد می‌کردند؛ هفت ماه و ۲۹ روز بعد علی رازینی و محمد مقیسه، دو قاضی سرشناس و قدیمی دیگر نیز در پی تیراندازی در کاخ دادگستری تهران کشته شدند.

رئیسی، رازینی و مقیسه نقاط تلاقی و فصول مشترکی داشتند؛ رئیسی تابستان سال ۱۳۶۷ عضو "هیات مرگ" بود و آن دو نفر دیگر نیز با این هیات همکاری کردند. رازینی از سال ۱۳۶۳ به مدت چهار سال دادستان انقلاب تهران بود و مقیسه نیز به شهادت زندانیان سیاسی جان‌به‌دربرده نقشی محوری در زندان گوهردشت کرج داشت.

هزینه سبد معیشت ۴۰ میلیون تومان است؛ کارگران فقر را نفس می‌کشند!

در شرایطی که برخی خبرهای غیررسمی از احتمال تصویب رقم ۱۵ میلیون تومانی به عنوان رقم حداقل دستمزد سال آینده حکایت دارند، یک فعال کارگری تأکید کرده که هزینه سبد معیشت در حال حاضر حدود ۴۰ میلیون تومان است و «با حقوق ۱۵ میلیونی، حدود ۳۰ درصد هزینه‌های زندگی کارگران تأمین می‌شود.»

مذاکرات برای تعیین رقم حداقل دستمزد سال آینده در «کمیته دستمزد» شورای عالی کار در جریان است. برخی خبرهای غیررسمی حکایت از افزایش حدود ۳۰ تا ۴۰ درصدی رقم حداقل دستمزد و رسیدن این رقم به ۱۵ میلیون تومان در سال آینده حکایت دارد.

مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ: به لطف رهبری بی‌نظیر نتانیاهو، رژیم ایران بسیار تضعیف شده است

مایک والتز مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ، یکشنبه ۱۹ ژانویه (۳۰ دی‌ماه) در مصاحبه با شبکه «سی‌بی‌اس نیوز» گفت واشنگتن ماه آینده درباره ایران تصمیمات مهمی خواهد گرفت

والتز در این مصاحبه درباره مواضع دولت ترامپ در قبال جمهوری اسلامی پس از جنگ اسرائیل با گروه‌های تروریستی حماس و حزب‌الله و تضعیف شبه‌نظامیان مورد حمایت رژیم ایران صحبت کرد و با اشاره به «نابودی پدافند هوایی جمهوری اسلامی در حملات اسرائیل»، حمله به تأسیسات اتمی رژیم را محتمل دانست.

مرده‌های بی‌نام

تلاش برای شناسایی هزاران نفری که برای رسیدن به اروپا جان باخته‌اند | چهار سال پیش، پیکر کودکی نوپا که جلیقهٔ نجات و لباس گرم سرمه‌ای به تن داشت، در سواحلی واقع در جنوب نروژ پیدا شد.

او دو ماه پیش‌تر، در امواج دریای شمال غوطه‌ور بود و موج ها او را به آن ساحل رسانده بودند. چهره‌اش تقریباً قابل شناسایی نبود، اما با توجه به اطلاع‌رسانی گسترده درباره غرق‌شدن قایق مهاجرانی که او در آن سوار بود و گمانه‌زنی‌ها درباره هویتش، پلیس نروژ توانست یکی از بستگان او را پیدا کند که با آزمایش دی‌ان‌ای، هویت این جسد آشکار شد: آرتین ایران‌نژاد.

دیگران همچنان بی‌نام مانده‌اند. از ده‌ها هزار نفری که در تلاش برای رسیدن به اروپا جان می‌بازند، کمتر از یک‌چهارم آن‌ها به‌طور رسمی شناسایی می‌شوند. برای خانواده‌های این افراد، نداشتن قطعیت دربارهٔ سرنوشت عزیزانشان، تداوم یک رنج روحی است. اما شبکه‌ای تازه‌تأسیس از متخصصان پزشکی قانونی می‌کوشد این وضعیت را تغییر دهد و فناوری‌ها و رویه‌های جدیدی را برای کمک به تلاش‌های شناسایی ابداع کند.

مرجان ساتراپی نشان "لژیون دونور" را نپذیرفت

مرجان ساتراپی، هنرمند ایرانی-فرانسوی که با کمیک‌استریپ و انیمیشن «پرسپولیس» به شهرت جهانی رسید، اعلام کرد که نشان لژیون دونور را نمی‌پذیرد و از «سیاست ریاکارانه فرانسه در قبال ایران» انتقاد کرد.

مرجان ساتراپی که در سال ۱۹۹۴ به فرانسه مهاجرت و در سال ۲۰۰۶ تابعیت این کشور را دریافت کرد، در ژوئیه گذشته از سوی وزارت فرهنگ فرانسه به‌عنوان «شوالیه» دریافت‌کننده نشان لژیون دونور، بالاترین نشان افتخار دولت فرانسه معرفی شد.

این هنرمند ۵۵ ساله در نامه‌ای به رشیده داتی، وزیر فرهنگ فرانسه، که در اینستاگرام منتشر شده اعلام کرد که به‌دلیل «اصول» خود، این نشان را نمی‌پذیرد. ساتراپی نوشت: «من نمی‌توانم نسبت به آن‌چه که به‌عنوان نگرش ریاکارانه فرانسه در قبال ایران می‌بینم، بی‌تفاوت باشم.

هزینه سبد معیشت کارگران ۴۰ میلیون تومان اعلام شد

در سال‌های اخیر، موضوع عقب‌ماندگی مزدی و کاهش قدرت خرید کارگران به یکی از مسائل اساسی جامعه کارگری تبدیل شده است. افزایش نرخ تورم، کاهش ارزش پول ملی، و افزایش هزینه‌های زندگی باعث شده است که دستمزدهای کارگران دیگر پاسخگوی نیازهای اولیه زندگی نباشد.

یکی از دلایل اصلی این مشکل، عدم تناسب افزایش دستمزدها با نرخ تورم است. طبق آمارهای رسمی، نرخ تورم سالانه در بسیاری از سال‌ها بیش از ۴۰درصد بوده است، در حالی که افزایش سالانه حقوق و دستمزدها به طور متوسط حدود ۲۰تا ۳۰درصد بوده است. این فاصله عمیق میان تورم و دستمزدها منجر به کاهش قدرت خرید کارگران شده است.

سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی: مذاکره با ترامپ بستگی به تصمیم «نهادهای بالاتر» دارد

سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی دولت‌های اروپایی را تهدید کرد که در صورت فعال ‎ساختن «مکانیسم ماشه»، «ایران از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) خارج می‌شود». او همچنین گفت، مذاکره احتمالی با دولت دونالد ترامپ بستگی به «تصمیم‌گیری نهادهای بالاتر» دارد.     

اسماعیل بقایی روز دوشنبه اول بهمن‌ماه در نشست خبری عنوان کرد: «از همان زمان در دولت دوازدهم مشخص کردیم در صورتی که از این اهرم سوء استفاده شود برای فشار علیه ایران، پاسخ ما متقابل خواهد بود و اساسا توجیه و دلیلی برای ماندن ایران در برخی موافقتنامه‌ها وجود ندارد.

نه به اعدام! آیا مبارزه با مجازات اعدام می‌تواند به جنبشی برای تغییر بدل شود؟ – تارا بهروزیان

برای پخشان عزیزی، وریشه مرادی، مجاهد کورکور، عباس دریس

و چند هزار زندانی گمنام زیر تیغ اعدام

همه‌ی شواهد نشان می‌دهند که ماشین اعدام رژیم شتاب گرفته است.[1] بار دیگر شاهد الگویی هستیم که در طول بیش از چهار دهه حیات جمهوری اسلامی تکرار شده است: هر بار که فشارها و بحران‌های خارجی و بین‌المللی شدت می‌گیرند، سرکوب، دستگیری، شکنجه، کشتار و اعدام افزایش می‌یابد. رژیم هر بار «همان راه دهه‌ی شصت شمسی را می‌رود[2]

تشخیص این الگوی تکرارشونده، حتی اگر هر بار با شدت و حدتی متفاوت اعمال شود، دشوار نیست. آحاد جامعه به درجات مختلف، با پوست و گوشت خود آن را لمس می‌کنند، حتی اگر تجربه‌ی مکرر هر بار شنیدن خبر صدور حکم اعدام یا اجرای آن، در ذهن و احساس عمومی در لباس کرختی، استیصال یا بی‌تفاوتی جلوه‌گر شود. پرسش آن‌جاست که واکنش و پاسخ جامعه به این چرخه‌ی ویران‌گر و مرعوب‌ساز‌ چیست یا چه می‌تواند باشد؟ به بیان دقیق‌تر ظرفیت‌های جامعه در هر برهه‌ی تاریخی برای مقاومت و مقابله با این الگوی فلج‌کننده چیست؟

سخنی درباره‌ی ترور دو حاکم شرع و هشدار در باره‌ی خطر اعدام‌ها

نویسنده:  بهزاد کریمی

امروز دو تن از بدنام ترین دارندگان عنوان «قاضی»‌ در جمهوری اسلامی، با نام‌های علی رازینی و محمد مقیسه (ناصریان) که از خون آشام ترین حکام شرع آن بودند، در پی عمری کشتار فرزندان این سرزمین، در محل کار خود – دیوان عالی کشور – ترور شدند. دیوانی که برای تولید و تداوم ارعاب در کشور برپاست تا موجودیت و بقای حکومت قتل و کشتار تامین شود. این دو خونریز بر خاک افتاده، از نشستگان اصلی در پشت فرمان ماشین اعدام و گرفتن جان پرشمار قربانیان بودند. دو سادیست عُمری وضو گرفته در شط خون، که نماد‌ صدور فله‌ای احکام اعدام و حبس‌های سنگین علیه غیر خودی ‌به شمار می‌آمدند و برای یک لحظه هم طی چهار دهه‌ی گذشته از دگرکشی‌ دست نشستند.

محرومیت از درمان و بیش از ۱۰۰ روز ممنوعیت ملاقات زینب جلالیان در زندان یزد

زینب جلالیان، تنها زن زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد در ایران، بدون دسترسی به خدمات پزشکی تخصصی و رعایت اصل تفکیک جرائم، با شرایط جسمی نامناسب دوران محکومیت خود را در زندان یزد سپری می‌کند. این زندانی سیاسی تبعیدی بیش از ۱۰۰ روز است که امکان ملاقات با خانواده‌اش را نداشته است.

ذکر نه چندان خیری از علی رازینی که امروز کشته شد

حسن یوسفی اشکوری - زیتون

اشاره:

در رسانه‌ها آمده است که دو تن از قضات عالی‌رتبه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در محل دیوان عالی کشور به قتل رسیده‌اند: محمد مقیسه و علی رازینی. اولی، با عنوان «قاضی مقیسه»، یکی از بدنام‌ترین و ظالم‌ترین قضات دستگاه قضایی ایران، حداقل در بیست سال اخیر است. تا آنجا که اطلاع دارم، او جز خاطره مرگ و محکومیت‌های سنگین برای فعالان سیاسی و عقیدتی، میراثی به یادگار نگذاشته است. او را هرگز ندیده و مستقیماً نمی‌شناسم؛ هرچه گفتم، در حد اطلاعات رسانه‌ای است.

جامعه جهانی بهائی خواستار بررسی نقض حقوق بشر بهائیان توسط حکومت ایران شد در بررسی ادواری سازمان ملل است

به گزارش جامعه جهانی بهائی، این جامعه از تمامی کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواسته است که در نشست آتی بررسی ادواری جهانی (UPR) شورای حقوق بشر که در ژنو برگزار می‌شود، جمهوری اسلامی ایران را به‌ دلیل نقض مداوم و سیستماتیک حقوق جامعه بهائی، مورد بازخواست قرار دهد. این جلسه که در تاریخ پنجم بهمن‌ماه برگزار خواهد شد، چهارمین بررسی ادواری جهانی ایران خواهد بود و کارنامه حقوق بشر حکومت اسلامی در ایران را به دقت مورد ارزیابی قرار خواهد داد

               

نه به مذاکره؛ آری به تغییر رژیم

 

عرفان قانعی فرد (اورشلیم پست) – الان پس از شکست اوباما و بایدن که هر دو ادامه‌دهنده سیاست کارتر نسبت به جمهوری مُلایان بودند، روی آوردن به دیپلماسی کاری خطا و استراتژی بی‌ثمر و خیالپردازنه است. لابی‌های وابسته به ماشین تبلیغات جمهوری اسلامی در اروپا و آمریکا مرتب دارند این صدای ناهنجار را تکرار می‌کنند و نباید ترامپ وارد این بازی باخت – باخت شود.

پس از فشار حداکثری و فعال کردن مکانیسم ماشه، تنها چیزی که قابل تصور است حمایت از تغییر رژیم در تهران است اگر هدف  تشکیل خاورمیانه جدید و ریشه‌کن کردن تروریسم اسلامی است وگرنه همین بازی شوم ادامه خواهد یافت و نیروهای آمریکایی و اسرائیلی نیز قربانی یک حکومت وحشی می‌شوند.  این فرصت طلایی در تاریخ، همیشه تکرار نمی‌شود.

تحولات سوریه، مسئله كرد و آینده مردم كردستان

 تخاصماتی كه مصائب آن دامن طبقه كارگر و اقشار محروم را میگیرد  و دودش به چشم آنها میرود. این پدیده در كنار گروهها اسلامی بقدرت رسیده متحد در "هیئت تحریر الشام"، با توجه به گذشته مخرب و ماهیت ارتجاعی آنها، نگرانی ها و سوالات جدی ای را در مورد سرنوشت و آینده مردم این كشور در مقابل جامعه قرار داده است. مردمی كه طی ۱۴سال گذشته، بر متن جنگ خونینی كه به نام دفاع از آنها راه انداختند، جز كشتار و ویرانی، خانه خرابی و آوارگی و فقر و انواع پاكسازی های قومی مذهبی، چیزی نصیب شان نشد

اكنون علیرغم دست بدست شدن قدرت هنوز آینده قدرت در این

 كشور و مهمتر سرنوشت مردم سوریه زیر سایه جدال دولتها و جریانات دخیل در سوریه، كه هر كدام برای تامین منافع آتی خود میکوشند، در پرده ای از ابهام است. دولتهای اروپایی و امریكایی میكوشند با نیروهای به قدرت رسیده به توافقاتی برسند كه اساس آن بیرون كشیدن كامل سوریه از دایره نفوذ روسیه و ایران و پیوستن آن به قطب غرب در تخاصمات جهانی و منطقه ای و رام كردن نیروهای اسلامی زیر سیاست دول غربی است. همزمان اسرائیل با بمبارانها وسیع و لشكر كشی و اشغال مناطقی از سوریه میكوشد از این فرصت برای الحاق مناطقی از سوریه به خاك خود استفاده كند و رسما هم اعلام كرده است بلندی های جولان اكنون بخشی از خاك اسرائیل است. تركیه به عنوان یكی از دول دخیل و برنده گان تحولات سوریه با روابط حسنه خود با نیروهای به قدرت رسیده، میكوشد نفوذ خود در دولت آتی را تضمین، احزاب و نیروهای كرد در سوریه را تضعیف و حضور آنها در قدرت را منتفی و دامنه نفوذ منطقه ای خود را افزایش دهد. روسیه و دولت ایران نیز هر كدام در تلاشند از دامنه لطماتی كه پس از سقوط اسد خورده اند، کم کرده و جاپای خود در آینده سوریه را تضمین كنند. سوریه امروز علیرغم سقوط اسد به مركز كشمكش قدرتهای جهانی و منطقه ای و انواع احزاب و گروههای مختلف در این كشور تبدیل شده است

مسئله اتفاقاً خودِ حجاب است!

باوری رایج می‌گوید، حجاب بهانه‌ای است برای مقابله با حکومت و ناکارآمدی‌هایش. طرفداران آن می‌گویند دغدغه اصلی مردم معیشت است؛ مردم اگر نان داشته باشند، کاری به کار این مسائل ندارند. خود حاکمیت هم در گفتارش تمایل به پذیرش چنین ایده‌ای دارد

موضع جریان «محور مقاومت»

در میان جریان‌های سیاسی جریان موسوم به «محور مقاومت» در تخطئه‌ی مطالبه‌ی آزادی پوشش کوشاست. حرفشان این است که جنبش «زن، زندگی، آزادی» حرکتی است براندازانه که متمایل به «غرب» است. می‌گویند از ابتدای انقلاب ۵۷، ایران از مدار امپریالیسم آمریکا خارج شده است؛ از آن پس تاکنون دولت‌های غربی با تکیه بر طبقات مرفه تلاش کرده‌اند ایران را به مدار امپریالیسم بازگردانند. جنبش ژینا هم از منظر طرفداران این نظر حرکتی سازماندهی‌شده برای براندازی صرف و «انهدام بی معنای اجتماعی» بوده است، حرکتی از سوی عده‌ای بی‌درد که دغدغه‌هایشان تا سطح دیده شدن مو و بدن زنان تنزل یافته و امر طبقاتی و سوژگی کارگران را وانهاده‌اند. به این اعتبار از لحظه‌ای که حجاب اسلامی به عنوان مازاد فرهنگی «انقلاب ضدامپریالیستی» تثبیت شده، به امری سیاسی بدل شده است، امری که «غرب» به رهبری آمریکا از یک سو و جمهوری اسلامی در سوی دیگر بر سر آن می‌جنگند. محور مقاومتی‌ها نتیجه می‌گیرند که چون برداشتن حجاب در چنین مختصاتی، چراغ سبزی به امپریالیسم آمریکایی است، باید تمام قد آن را نقد و محکوم کرد.

فیلم ترور دو قاضی دیوان عالی کشور؛ محمد مقیسه و علی رازینی

«عامل این تیراندازی، نیروی خدماتی دادگستری تهران بوده و در جریان این تیراندازی، قاضی حجت‌الاسلام مقیسه و قاضی حجت‌الاسلام رازینی به شهادت رسیده‌اند».

محمد مقیسه که با نام‌های ناصریان و رحمانی نیز شناخته می‌شود از بدنام‌ترین قضات دادگاه انقلاب است. او در سال‌های اخیر حکم اعدام بسیاری از زندانیان را صادر کرد.

علی رازینی نیز در حال حاضر رئیس شعبه ۳۹ دیوان عالی قضایی ایران است. او پیشتر در سازمان قضایی نیروهای مسلح، دادگاه ویژه روحانیت و دیوان عدالت اداری نیز حضور داشت و خود اعتراف کرده بود در اعدام زندانیان سیاسی گروه‌های چپگرا و مجاهدین در دهه ۶۰ نقش داشت.

برخی رسانه‌ها گزارش کرده‌اند قاضی میری نیز مجروح شده است. گفته می‌شود ضارب پس از تیراندازی به قضات دیوان عالی و دادگاه انقلاب به زندگی خود پایان داده است.

ترس، فقر و جهل سه عنصر بقای رژیم

 

سه چهارم جمعیت ایران زیر خط فقر قرار دارد

نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد سه چهارم جمعیت کشور معادل ۶۷ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر زیر خط فقر قرار دارند.

روزنامه «دنیای اقتصاد» در یک نظرسنجی از شهروندان پرسیده است «شما در سال جاری چه میزان بودجه برای سفر و تفریح اختصاص دادید؟».

نتایج این نظرسنجی که بیش از ۱۴۰۰ نفر در آن شرکت داشتند نشان می‌دهد ۳۲ درصد از شرکت‌کنندگان هزینه سفرشان زیر ۵ میلیون تومان بوده است. ۳۰ درصد دیگر نیز اصلا سفر نرفته‌اند.

همچنین ۱۵‌ درصد از افرادی که به سفر رفته بودند اقامت‌‌شان در «چادر» بوده و ۲۲‌ درصد نیز برای کاهش هزینه و پرداخت اشتراکی اقامت در خانه‌‌های اجاره‌‌ای ساکن شده بودند.