کمتر از یک هفته پس از آغاز رسمی ریاست جمهوری
دونالد ترامپ در آمریکا، قیمت دلار در ایران به حدود ۸۵ هزار تومان
رسید. همزمان مباحثه و اختلاف بین عوامل نظام در حوزه‌های مختلف شدت گرفته است
. در واکنش به بی‌ارزش‌تر شدن ریال، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی روز یکشنبه هفتم بهمن‌ماه در نطقی اعلام کرد، افزایش مجدد قیمت ارز جای تأسف دارد و باعث نگرانی شدید مردم و فعالان اقتصادی شده است.
اغلب کارشناسان بر این باورند یکی از اولویت‌های
دولت دوم دونالد ترامپ احیای «کارزار فشار حداکثری» علیه جمهوری اسلامی با هدف کاهش
شدید فروش نفت و میعانات است، اما نایب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی می‌گوید،
«این تحلیل را قبول ندارم، [زیرا] قدرت مانور ترامپ نسبت به گذشته بیشتر نیست.
برخی می‌گویند با روی کار آمدن مجدد ترامپ، شرایط اقتصادی و وضعیت تحریم برای جمهوری اسلامی سخت‌تر خواهد شد و قیمت ارز بیشتر می‌شود اما جعفر قادری عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی یکشنبه ۷ بهمن‌ماه به ایلنا گفته «جمهوری اسلامی در حال حاضر به چند پیمان از جمله شانگهای، اوراسیا و بریکس وارد شده تعاملاتی با کشورها دارد و نسبت به گذشته راحت‌تر می‌توانیم تحریم‌ها را مدیریت کنیم.
روزنامه بریتانیایی «تلگراف» به نقل از منابع
اختصاصی گزارش داد، جمهوری اسلامی به نیروهای نیابتی خود در سراسر خاورمیانه دستور
داده است که «محتاطانه عمل کنند» زیرا حکومت ایران از تهدید موجودیتی پس از بازگشت
دونالد ترامپ به کاخ سفید هراس دارد. شماری از مردم و کسبه در تهران در گفتگو با «تلگراف»
ابراز امیدواری کردند ترامپ به روند سرنگونی جمهوری اسلامی کمک کند.
در این گزارش که ۲۵ ژانویه
(ششم بهمن‌ماه) منتشر شد آمده مقامات جمهوری اسلامی به رهبران و فرماندهان گروه‌های
شبه‌نظامی سفارش کرده است از اقدامات تحریک‌آمیز که می‌تواند تنش‌های منطقه‌ای را افزایش
دهد، اجتناب کنند.
همچنین بر اساس این گزارش تهران به نیابتی‌ها
اعلام کرده «مواضع دفاعی خود را حفظ کنند» و در عین حال از هرگونه اقدامی که ممکن است
توسط نیروهای ایالات متحده یا متحدان منطقه‌ای به عنوان تهاجمی تعبیر شود، اجتناب کنند.
تخریب بافت تاریخی شهر
شیراز برای اجرای طرح مخربی به عنوان «بین‌الحرمین» همچنان ادامه دارد. با تخریب ده‌ها
هکتار از بافت تاریخی شیراز همچنان کارشناسان درباره این طرح هشدار و بر لزوم توقف
آن برای تخریب بشتر شهر تأکید دارند.
طرح توسعه حرم شاهچراغ
معروف به طرح ۵۷ هکتاری یا طرح «بین الحرمین»، طرح گسترش حرم شاهچراغ در شهر شیراز
است. بر اساس این طرح، قسمت زیادی از بافت تاریخی شیراز که در آن ۲۰۰ خانه تاریخی قرار
دارد، تخریب می‌شود تا حرم شاهچراغ گسترش یابد.
تخریب بافت تاریخی مجاور
حرم شاهچراغ، از دهه ۱۳۶۰ آغاز شد که در آن چندین خانه تاریخی نابود شد. در نیمه دوم
دهه ۷۰ نیز تحت عنوان طرح «بین الحرمین» حدود هفت هکتار دیگر از بافت تاریخی جنوب
حرم تخریب شد.
***
چکیده: از انتخاب دوباره‌ی دونالد ترامپ می‌توان پنج درس گرفت که باید به‌خوبی فهمیده شوند: [اول] اینکه امکان الغای دموکراسی به‌گونه‌ای دموکراتیک از طریق انتخابات وجود دارد؛ [دوم] اینکه ترامپ نه به‌رغم ابتنای مبارزه‌ی انتخاباتی‌اش بر شریرانه‌ترین عناصر تاریخ و جامعه‌ی آمریکا، بلکه دقیقاً به دلیل اتکا بر آنها انتخاب شده است؛ [سوم] اینکه او موفق شد طبقات پائین را با دفاع بی‌رحمانه از بازارگرایی افراطی دور خود جمع کند؛ [چهارم] اینکه در این اقدامات، دست‌کاری و تحریک احساسات ــ که چپ آکادمیک اغلب بهای چندانی برای آن قائل نیست ــ نقش ایفا نموده است و [سرانجام پنجم] اینکه با اتحاد ترامپ/ماسک، سرکردگان مرتبه‌ی تازه‌ای از مدرنیزاسیون سرمایه‌دارانه به‌قدرت رسیده‌اند.
یک کنشگر زیست گفته استفاده بی‌رویه از سمّ
و کود ورها ساختن فاضلاب و شیرابه زباله‌ها در رودخانه‌های شمال کشور سبب آلودگی آب
در این مناطق شده و نرخ ابتلا به برخی سرطان‌ها را افزایش داده است.
در روزهای گذشته ویدئویی از رودخانه «تِلار»
«قائمشهر» (شاهی) در مازندران منتشر شده که نشان می‌دهد رودی از شیرابه، از انباشت
زباله‌های رهاشده در حریم این رودخانه سرچشمه گرفته و به آن راه یافته است. رودخانه
«تِلار» یکی از منابع آبی اصلی برای آبیاری باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی در سه شهرستان
«قائمشهر» (شاهی)، سیمرغ و بابلسر است.
هفته‌نامه «اکونومیست» در هفته دوم ژانویه
۲۰۲۵ در مقاله به بررسی مشکلات پیش روی دونالد ترامپ در خاورمیانه پرداخته
است. تمرکز اصلی مقاله بر تلاش‌های ترامپ برای کاهش تنش‌ها میان اسرائیل و حماس، تقویت
روابط با کشورهای عربی و «معامله بزرگ» با عربستان سعودی و پیشبرد «پیمان ابراهیم»
است. این هفته‌نامه پیش‌بینی کرده است معامله با عربستان به ترامپ برای همسو کردن دولت‌های
مخالف جمهوری اسلامی در منطقه، کاهش درگیری‌ها در منطقه و بازسازی غزه کمک خواهد کرد.
در مقدمه این مقاله آمده، حتی قبل از آتش‌بس
در غزه، دونالد ترامپ بازسازی خاورمیانه را آغاز کرده بود. او در پیشبرد آتش‌بس اسرائیل
با لبنان در نوامبر ۲۰۲۴ نقش مؤثری داشت. توافق شکننده‌ای که بین اسرائیل
و حماس در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵ منعقد
شد، شدت درگیری‌ها در منطقه را کاهش می‌دهد و سیاست داخلی اسرائیل را دوباره تنظیم
می‌کند. این توافق همچنین قدرت ترامپ را بر کشورهای عربی که میانجی توافق بود و همچنین
بر بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل تقویت خواهد کرد.
نازنین افشین جم مک‌کی در مقاله‌ای با عنوان «چگونه مسیر آزادی ایران را هموار کنیم؟» که پنجشنبه ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ در روزنامه “اورشلیم پست” منتشر شد، به جنبش “زن، زندگی، آزادی” در ایران پرداخته است. این نویسنده که لیسانس علوم سیاسی و روابط بین‌الملل و فوق لیسانس دیپلماسی و دکترای افتخاری حقوق دارد، به نمایش آمادگی، شجاعت و استقامت مردم ایران در مسیر آزادی اشاره می‌کند، اما در عین حال بر هزینه‌های سنگین اختلافات داخلی تأکید دارد. بر اساس سخنان وی، بیش از ۷۰۰ نفر، از جمله ۶۸ کودک، جان باخته‌اند و هزاران نفر دیگر نیز زندانی، نابینا یا شکنجه شده‌اند. این موضوع ضرورت اتخاذ یک راهکار منسجم و پایدار برای تحقق تغییرات واقعی در ایران را بیشتر نمایان می‌سازد.
جمهوری اسلامی روز چهارشنبه در داووس پیامی
آشتی‌جویانه به رهبران غربی فرستاد؛ محمدجواد ظریف معاون راهبردی پزشکیان؛ ضمن رد سیاست
ساخت سلاح هسته‌ای توسط جمهوری اسلامی، پیشنهاد گفتگو درباره فرصت‌ها را ارائه کرد.
این پیام چند روز پس از آن مطرح می‌شود که
بزرگ‌ترین دشمن ایران یعنی دونالد ترامپ بار دیگر عهده‌دار مقام ریاست‌جمهوری در آمریکا
شده است.
اظهارات محمدجواد ظریف، همزمان بود با هشدار
آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مبنی بر اینکه تهران در حال «فشردن پدال گاز» در غنی‌سازی
اورانیوم تا سطحی نزدیک به درجه تسلیحاتی است.
به گزارش رویترز رافائل گروسی، مدیرکل آژانس،
خواستار دیپلماسی میان ایران و ترامپ شد. ترامپ در دوره اول خود، آمریکا را از توافق
هسته‌ای خارج کرد؛ توافقی که محدودیت‌های شدید بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران اعمال می‌کرد.
نویسنده: مریم عادخلنی
توضیح نویسنده: هدف ما صرفاً واکاوی بندهای
کلیدی این پیشنهادات است و تأکید می‌کنیم که هیچ‌گونه قصد تبلیغ یا جانبداری از این
برنامه‌ها در میان نیست. آنچه در این بررسی به آن خواهیم پرداخت، پیامدها و تأثیرات
احتمالی اجرای این پیشنهادات بر سرنوشت کشور عزیزمان ایران و آینده منطقه خواهد بود.
آگاهی از چنین برنامه‌هایی از آن جهت حائز اهمیت است که می‌تواند دید روشن‌تری نسبت
به چالش‌های پیشرو ارائه دهد و ما را در درک بهتر سناریوهای احتمالی آینده یاری کند.
موسسه اتحاد علیه ایران هسته‌ای اخیراً برنامه‌ای برای دولت دونالد ترامپ ارائه داده است که به طور خاص بر تشدید فشارهای حداکثری علیه جمهوری اسلامی ایران تمرکز دارد. این برنامه در قالب یک استراتژی جامع و چندوجهی، شامل پیشنهادات دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی است. هدف اصلی آن کاهش توان جمهوری اسلامی در انجام اقدامات بی‌ثبات‌کننده در منطقه و مهار برنامه هسته‌ای این کشور است. این برنامه که به طور ویژه بر انزوای ایران و تضعیف رژیم جمهوری اسلامی تأکید دارد، در پی ایجاد تغییرات اساسی در سیاست‌های داخلی و خارجی ایران است. در این مقاله، به بررسی ابعاد مختلف این برنامه و پیامدهای آن خواهیم پرداخت.
روزنامه «فایننشال تایمز»
گزارش داد، دو کشتی باری ایرانی به نام «گُلبن» و «جیران» قرار است طی چند هفته آینده
از چین به سوی ایران حرکت کنند. این کشتی‌ها مجموعاً بیش از هزار تُن سدیم پرکلرات
حمل می‌کنند که مواد اصلی برای تولید آمونیوم پرکلرات است که در پیشرانه جامد موشک‌ها
مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در این گزارش که ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵ (سوم بهمن‌ماه) منتشر شد آمده، این
میزان سدیم پرکلرات می‌تواند ۹۶۰ تُن آمونیوم پرکلرات تولید کند که برای ساخت ۱/۳ تُن
پیشرانه جامد کافی است و می‌تواند سوخت ۲۶۰ فروند موشک میان‌برد و دوربرد مانند «خیبرشکن»
یا «حاج قاسم» را تأمین کند.
شرکت‌های پیمانکاری جمهوری
خلق چین در حالی از دوران دولت حسن روحانی در معادن ایران نفوذ کرده‌اند که گزارش‌ها
از اقدامات خودسرانه این شرکت‌ها در معادن کشور به دلیل قراردادهای غیرشفاف جمهوری
اسلامی با این شرکت‌ها حکایت دارد. از جمله شرکت پیمانکار چینی مانع ادامه فعالیت کارگران
ایرانی در معدن طلا «مزرعه شادی» شده است.
وبسایت «تجارت نیوز»
در گزارشی از اقدامات پیمانکار چینی از جمله اخراج کارگران ایرانی در معدن طلای «مزرعه
شادی» در استان آذربایجان شرقی خبر داده است.
بر اساس این گزارش،
کارگران ایرانی معدن طلا «مزرعه شادی» از ابتدای هفته با ممانعت کارفرمای چینی برای
ورود به معدن روبرو شده‌اند. به دلیل این اقدام، آینده شغلی کارگران در هاله‌ای از
ابهام قرار دارد.
تجارت نیوز نوشته اگر چه هنوز دلیل اصلی این اتفاق
مشخص نشده، اما کارگران مدعی شده‌اند که این اقدام در ادامه پیگیری مطالبات آنها صورت
گرفته است.
معدن طلا «مزرعه شادی»
جزو یکی از بزرگ‌ترین معادن طلای کشور
است که دارای دو میلیون و ۱۷۵ هزار تن ذخیره معدنی در ۱۱/۵ هکتار است.
به گفته کارگران، این
معدن سال‌هاست که توسط یک شرکت چینی استخراج می‌شود و میزان طلای استخراج‌شده از این
معدن مشخص نیست!
معدن طلای «مزرعه شادی»
جزو ۱۲ معدن روستای ورزقان در استان آذربایجان شرقی به شمار می‌رود که در سال ۱۳۷۹
توسط مهندسان سازمان زمین‌شناسی شناسایی و معرفی شد.
علیرضا فرهنگ‌پور رئیس وقت دادگستری شهرستان ورزقان یک دهه پیش درباره سرمایه‌گذاری چین در این معدن در گفتگو با خبرگزاری «مهر» گفته بود: «با اعتبار ۱۵۰ میلیارد ریال از طرف یک شرکت چینی و با مشارکت یک شرکت ایرانی، در معدن طلای مزرعه شادی سرمایه‌گذاری شده است.
رئیس وقت دادگستری شهرستان ورزقان مدعی شده بود که با شروع فعالیت و بهره‌برداری از این معدن، رونق اقتصادی شهرستان افزایش می‌یابد و برای عده‌ای از اهالی اشتغالزایی می‌شود.
اکنون نه تنها اشتغالزایی
و رونق اقتصادی در این منطقه رخ نداده بلکه سرمایه‌گذار چینی مانع ورود کارگران ایرانی
به این معدن شده و مشخص هم نیست چقدر طلا از معدن طی این مدت استخراج شده است!
شهرام شریعتی کارشناس و فعال حوزه معدن به «تجارت نیوز» گفته :چین سال‌هاست در معادن ایران به ویژه معادن طلا سرمایه‌گذاری کرده اما مسئله‌ای که همچنان مبهم است، میزان اختیارات و نوع قراردادهای منعقدشده میان ایران و چین است.
وی معتقد است اگر اخبار
منتشرشده درباره جلوگیری از ورود کارگران ایرانی به معدن و اخراج آنها از سوی کارفرمای
چینی واقعیت داشته باشد، این شرکت‌ها خارج از چارچوب قوانین کار و بیمه عمل می‌کنند
که این خوب نیست.
این کارشناس تأکید کرده
که «عدم شفافیت قرارداد‌ها صرفا مربوط به متن قرارداد‌ها نیست. بلکه این عدم شفافیت
در زمینه بررسی ذخایر و منابع قبل از واگذاری هم وجود دارد. از آنجایی که منابع، ذخایر
و دارایی‌ها بر اساس مصادیق بین‌المللی قبل از واگذاری ارزش‌گذاری نشده است. حال این
سوال ایجاد می‌شود که چه میزان طلا استخراج شده و موضوعاتی نظیر کار، بیمه و… هم مطرح
است.
او افزوده: تمام این موارد باید در قرارداد‌ها در نظر گرفته شوند. ولی اینکه آیا به این موضوعات در این قرارداد هم در نظر گرفته شده است یا خیر در هاله‌ای ابهام قرار دارد. بحث بندهای قرارداد‌ها و بحث تخمین، ارزیابی و ارزش‌گذاری منابع و ذخایر مطرح است که باید براساس مصادیق بین‌المللی صورت گیرد.
او این عدم شفافیت را به شفاف نبودن توافقنامه ۲۵ ساله ایران و چین که در دولت حسن روحانی امضا و اجرایی شد دانسته و گفته شنیده‌ها حاکی از آن است که در سال‌های گذشته که بحث تصویب این توافقنامه مطرح بود، وزارت امور خارجه چین اعلام کرد که موافق درز جزئیات این توافقنامه نیست و این امر نگرانی فعالان اقتصادی را افزایش داده است.
شهرام شریعتی همچنین
با تأکید بر اینکه برخلاف بسیاری از معادن، در معادن طلا میزان برداشت مواد معدنی با
تصاویر ماهواره‌ای قابل سنجش نیست گفته «در این موضوع باید وزارت صمت و مدیرکل بهره‌برداری
پاسخگو باشند. البته در شرایط این چنینی بحث اختلاف‌های متعددی به وجود می‌آید. دادستانی
و قوه قضاییه باید در این زمینه ورود کنند. اگر چنین اتفاقی رخ داده، فساد است و باید
با آن برخورد شود و اگر ثابت نشود، باید با مدعیان ان برخورد شود؛ بنابراین شفافیت
در چنین مواردی اهمیت پیدا می‌کند.
حضور چینی‌ها در معادن
طلای ایران به عنوان پیمانکار از سال ۱۴۰۰ با هشدار فعالان اقتصادی همراه شده است.
واگذاری برداشت و توسعه معادن از جمله معادن طلای کشور در ذیل قرارداد مبهم ۲۵ ساله
ایران و چین به شرکت‌های این کشور واگذار شده است؛ آنهم در نهایت پنهانکاری و عم شفافیت!
بهرام شکوری رئیس کمیسیون معادن اتاق بازرگانی ایران سال ۱۴۰۰ هشدار داده بود که «اگر قرار است مانند قبل چینی‌ها از معادن طلا بهره برداری کنند، فقط بخش دولتی از جزئیاتش مطلع است.
بهرام شکوری تأکید کرده
بود که نباید منافع ایران وقف کشورهایی مثل چین و روسیه شود و ایران نیازمند ارتباط
سازنده با غرب است که بتواند در مقابل کشورهایی مانند چین هم دست بالا را در قراردادهای
اقتصادی داشته باشد.
به نظر می‌رسد از همان
زمان که مقامات جمهوری اسلامی در سال ۱۳۹۳ مذاکرات مقدماتی برای تنظیم و امضای ۲۵ ساله
را آغاز کردند، زمینه فعالیت برای چینی‌ها در بخش‌های مختلف اقتصاد ایران از جمله معادن
فراهم شد. مهدی کرباسیان معاون وقت وزیر صنعت، معدن و تجارت و رئیس هیئت عامل سازمان
توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران در آن زمان نقش پررنگی در معرفی پروژه‌های
ایران به چینی‌ها داشته است.
بر اساس گزارشی که در وبسایت مهدی کرباسیان منتشر شده بود دست‌کم شش پروژه بزرگ معدنی ایران در سال ۱۳۹۴ به چینی‌ها معرفی شد. در این گزارش آمده که «غول‌های سرمایه‌گذاری بخش معدن و صنایع معدنی چین و ایمیدرو برای سرمایه‌گذاری مشترک و اجرای ۶ طرح جدید همکاری می‌کنند. پیش از این همکاری میان ایران و چین در زمینه سرمایه‌گذاری به این صورت بود که آنها با خرید نفت به صورت پیمانکاری برخی طرح‌ها را اجرا می‌کردند اما درحال‌حاضر نگاهی جدید بر همکاری‌های مشترک حاکم شده و موضوع سرمایه‌گذاری مشترک در اولویت قرار گرفته است.به گزارش روابط عمومی سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران(ایمیدرو)، در جلسه مشترک مدیرعامل هلدینگ «سی‌ان‌ام‌سی» (گروه معادن غیرفلزی چین) با رییس هیات عامل ایمیدرو، موضوع همکاری و سرمایه‌گذاری برای اجرای ۶ پروژه جدید در حوزه‌های آلومینیوم و مس روی میز قرار گرفت. هلدینگ «سی‌ان‌ام‌سی»، پیشرو سرمایه‌گذاری و توسعه صنایع غیرفلزی چین در دنیا محسوب می‌شود.
این در حالیست که معدن‌داران
ایرانی به دلیل عدم حمایت وزارت صمت و مشکلاتی که تحریم برای فروش محصولات آنها ایجاد
کرده معادن را از سالها پیش غیرفعال کرده‌اند. هزینه نگهداری معدن در ایران بسیار بالاست
و وزارت صمت نیز امکانات یا تجهیزاتی در اختیار معدن‌داران ایرانی قرار نمی‌دهد.
«کیهان لندن» در آبان‌ماه ۱۳۹۹ در گزارشی با عنوان
«ایرانفروشی؛ پروژه‌های معدنی ایران آماده واگذاری به چینی‌ها» با اعلام اینکه نیمی
از معادن ایران به دلیل هزینه بالای نگهداری و استخراج و همچنین مشکلاتی که برای صادرات
ماده معدنی به خارج از کشور وجود دارد فعالیت خود را متوقف کرده‌اند، از حضور چینی‌ها
در صنایع معدن ایران خبر داد.
در این گزارش به نقل
از رئیس کمیسیون معادن و صنایع اتاق بازرگانی آمده بود که «گواهی‌های کشف و پروانه‌های
بهره‌داری ما نسبت به مساحت کشور فقط پنج درصد است و همچنین ۵۰ درصد معادن به دلایل
مختلف تعطیل است. یک بخشی به خاطر عوارض و سیاستگذاری‌های غلط، منابع مالی محدود و
نداشتن سرمایه در گردش یا عدم امکان خرید دستگاه‌ها و ماشین‌آلات و بخشی هم مربوط به
بازار فروش است که این مشکلات باعث شده تا ۵۰ درصد آنها تعطیل شوند.»
ظرفیت‌های بخش معادن
و منابع طبیعی کشور در حالی به روی شرکت‌های چینی گشوده شده و حالا این شرکت به خودمختاری
در این معادن مشغول هستند که ایران با برخورداری از ۶۸ نوع ماده معدنی و شناسایی حدود
۶۰ میلیارد تُن ذخیره معدنی از نظر تنوع در بین کشورهای جهان در جایگاه دهم بوده و
حدود ۷ درصد ذخایر معدنی جهان در ایران قرار دارد.
ذخیره قطعیِ طلا در
معادن ایران نیز ۲۵۰ تن است که پیشتر از سوی بخش‌های دولتی، خصوصی و سرمایه‌گذاران
خارجی استخراج می‌شدند اما به نظر می‌رسد این معادن نیز بیش از پیش در اختیار چینی‌ها
قرار می‌گیرند.
علی خامنه‌ای در نخستین
واکنش به حمله هوایی اسرائیل به خاک ایران گفت «کیفیت فهماندن قدرت و اراده» جمهوری
اسلامی به اسرائیل را مسئولان باید تشخیص دهند و آنچه که «صلاح» است، انجام بگیرد.
خامنه‌ای به‌طور شفاف
درباره چگونگی پاسخ به این حمله توضیح نداد و تعیین ابعاد آن را به تشخیص مسئولان واگذار
کرد.
ارتش اسرائیل بامداد
شنبه پنجم آبان ۱۴۰۳ مجموعه‌ای از حملات هوایی را علیه مواضع جمهوری اسلامی در خاک
ایران انجام داد.
در پی حمله، برخی مقام‌های
جمهوری اسلامی کوشیدند این رویداد را کوچک و کم‌اهمیت جلوه دهند.
خامنه‌ای در سخنرانی
خود از حمله اسرائیل با عنوان «شرارت» نام برد و تاکید کرد این موضوع نه باید بزرگ‌نمایی
شود و نه کوچک‌انگاری.
زندانیان
۳۴ زندان ایران روز سه‌شنبه دوم بهمن/۲۱ ژانویه
در آستانه سالگرد کمپین «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» بار دیگر دست به اعتصاب غذای جمعی
زدند. این اعتصاب غذا علیه مجازات مرگ و استفاده حکومت جمهوری اسلامی از اعدام برای
سرکوب مخالفان و معترضان صورت گرفته است.
زندانیان
برای پنجاه و دومین هفته متوالی در زندان‌های اوین (بندهای زنان، چهار و هشت)، قزلحصار
(واحدهای سه و چهار)، مرکزی کرج، تهران بزرگ، خورین ورامین، اراک، خرم‌آباد، اسدآباد
اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)،
برازجان، بم، کهنوج، طبس، جوین، مشهد، قائمشهر، رشت (بندهای مردان و زنان)، رودسر،
حویق تالش، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی،
نقده، سقز، بانه، مریوان و زندان کامیاران اعتصاب غذا کردند.
کشته شدن
دو قاضی جنایت‌کار به نام علی رازینی و محمد مقیسه معروف به ناصریان که در جنایت‌های
بیش از چهار دهه‌ی حاکمیت اسلامی ایران نقش موثری داشته‌اند و جان‌های عزیز بسیاری
را گرفته و خانواده‌های آنها را نیز شکنجه داده و داغدار کرده‌اند، ...
هشداری
جدی به مسئولان و وابستگان جمهوری اسلامی ایران است که از خشم انباشته شده‌ی مردم که
هر لحظه ممکن است طغیان کند، بترسند و مجازات اعدام را در ایران لغو کنند.
جمهوری
اسلامی ایران از ابتدای به قدرت رسیدن، حذف فیزیکی مخالفان، دگراندیشان و زندانیان
سیاسی را به طرق مختلف در برنامه‌‌ی خود گذاشت و نفس‌ها را بست و قلم‌ها را شکست تا
بتواند پایه‌های نظامِ دیکتاتوری – فاشیستی – اسلامی خود را بر تمام ایران مستقر کند.
مجازات اعدام که وحشیانه‌ترین نوع مجازت است را نیز نه تنها برای زندانیان سیاسی، بلکه
برای زندانیان عمومی، به‌ویژه در مناطقی چون کُردستان، سیستان و بلوچستان و خوزستان
آنهم در میان محروم‌ترین اقشار جامعه و حتی افغانستانی‌ها و تمام اقلیت‌ها که به دنبال
حقوق از دست رفته‌ی خود هستند، پیاپی اجرا می‌کند تا بتواند جامعه را به سکوت بکشاند
و بر بحران‌های عمیق ساختاری سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود غلبه کند و بر اریکه‌ی
قدرت و ثروت بماند. در راستای همین سرکوب‌ها، هفته‌ی گذشته حکم اعدام زندانیان سیاسی
پخشان عزیزی، بهروز احسانی و مهدی حسنی توسط دیوان عالی کشور تأیید شد و بیش از پنجاه
زندانی سیاسی به شدت در معرض خطر اعدام هستند و روزانه تعداد زیادی از زندانیان محکوم
به اعدام با جرائم غیرسیاسی یا اعدام می‌شوند یا در معرض اعدام هستند. کمیسر حقوق بشر
سازمان ملل گفته است در سال ۲۰۲۴ میلادی دست‌کم ۹۰۱ نفر در
ایران اعدام شدند.
جمهوری
اسلامی ایران با همدستی قاضی‌های جنایت‌کارش، برای زنان مبارز کُرد به نام‌های پخشان
عزیزی و وریشه مرادی حکم اعدام صادر کرده است تا شاید بتوانند جنبش ژن، ژیان، ئازادی
را در کُردستان خاموش کنند، اما شاهد هستیم که صدور این احکام تاثیر عکس داشته و هر
روز صدای اعتراض زنان مبارز و مادران دادخواه را از کُردستان تا سراسر ایران و در خارج
از کشور می‌شنویم. همچنین هر روزه صدای اعتراض فعالان جنبش‌های مستقل و مردمی؛ از
معلمان، کارگران، بازنشستگان، زنان، خانواده‌های دادخواه و سایر آزادی‌خواهان را در
اعتراض‌های خیابانی، در جمع‌های مبارزاتی، در دیدارها، در خانه‌ها با کلیپ‌های اعتراضی
علیه صدور احکام اعدام و برای لغو مجازات اعدام در سراسر ایران می‌شنویم. اعتراض علیه
صدور احکام اعدام و نه به اعدام، در زندان‌های سراسر ایران نیز به سمبلی از مقاومت
و اتحاد تبدیل شده است. زندانیان کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۳ برای پنجاه و یکمین هفته متوالی در اعتراض
به مجازات مرگ و استفاده حکومت ایران از احکام اعدام برای سرکوب معترضان، مخالفان و
اقلیت‌ها دست به اعتصاب غذا زدند. در این هفته نیز زندانیان حویق تالش، بند زنان زندان
عادل آباد شیراز، برازجان و جوین به این کارزار پیوستند. در خبرها آمده است که پخشان
عزیزی، وریشه مرادی و هفت زن زندانی سیاسی دیگر در زندان اوین ممنوع الملاقات شدند.
شرم آور است که این حداقل حق را از زندانی و خانواده‌های‌شان نیز دریغ می‌کنند.
ما به
خوبی می‌دانیم که وجود جمهوری اسلامی ایران با سرکوب، بازداشت، شکنجه، تبعیض، کشتار
و اعدام گره خورده است و تا زمانی‌که این حاکمیت جنایت‌کار بر سر قدرت باشد این جنایت‌ها
ادامه خواهد داشت. اما باید هر اقدامی می‌توانیم انجام دهیم تا بتوانیم جلوی مجازات
اعدام زندانیان سیاسی و تمام زندانیان در ایران را بگیریم و اجازه ندهیم که انسان‌ها
به هر دلیلی، با مجازات اعدام، این قساوت‌بارترین نوع مجازات، روبرو گردند.
واقعیت
این است که کشته شدن دو قاضی جنایت‌کار، آنهم به‌دست یک آبدارچی، زنگ خطری جدی برای
مسئولان جنایت‌کار جمهوری اسلامی ایران است. زیرا مردم آنقدر از این حاکمیت ارتجاعی،
فاسد و ستمگر خسته شده‌اند که ممکن است توسط یک آبدارچی، نظافتچی، پستچی و افرادی نزدیک
به لایه های قدرت که شاهد فساد، تبعیض و ستمگری حاکمیت هستند و مجبورند با حداقل‌ها
زندگی کنند، تصمیم به انتقامی سخت بگیرند. البته ما با انتقام و خون‌خواهی موافق نیستیم،
ولی به دنبال دادخواهی و محاکمه و مجازات تمام جنایت‌کاران در دادگاه‌های عادلانه،
علنی و مردمی هستیم که پس از سرنگونی این حاکمیت ستمکار امیدواریم متحقق شود و بتوانیم
جلوی تکرار جنایت را بگیریم. اما واقعیت این است که تنفر عمیق مردم از این حاکمیت،
زنگ خطری جدی برای مسئولان نظام است و باید آگاه باشند که همیشه نمی‌توانند با سرکوب
و کشتار بر قدرت بمانند. گمان ما بر این است که پس از قیام قدرتمند، مترقی و سراسری
زن، زندگی، آزادی – ژن، ژیان، ئازادی و مقاومت‌های دلیرانه‌ی زنان شجاع و دیگر برابری
خواهان، حاکمیت به این حقیقت دست یافته که اکثریت مردم که از حداقل‌های زندگی محروم
شده‌اند و فساد، بیعدالتی و تبعیض را به روشنی می‌بینند، دیگر نمی‌تواند با سرکوب
مداوم ساکت‌شان کند و باید راهی دیگر بیابد تا شاید بتواند اندکی بیشتر دوام بیاورد.
ما مادران
پارک لاله ایران بیش از پانزده سال است که می‌گوییم: مجازات اعدام، قتل عمد حکومتی
و بسیار وحشیانه و ناعادلانه و غیر قابل بازگشت است و ضرورت دارد که تمام تلاش خود
را در ایران و خارج از کشور به کار ببندیم تا مجازاتی به نام اعدام در ایران، هم‌چون
بسیاری از کشورهای جهان، لغو و برچیده شود. در کتاب «مفاهیم دادخواهی به زبان ساده
و مروری بر فعالیت‌های دادخواهانه» مادران پارک لاله ایران که ده سال پیش منتشر شد
نیز آمده است: «دادخواهی و خون‌خواهی چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی با هم دارند؟ شباهت:
هر دو به دنبال برقراری عدالت هستند. حقی از فردی گرفته شده یا ظلمی رخ داده است و
صاحب حق می‌خواهد عدالت اجرا شود. تفاوت: افرادی که به دنبال خون‌خواهی هستند، مجازات
اعدام را مجازاتی لازم و ضروری برای اجرای عدالت می‌دانند. آنها می‌گویند اگر مجازات
اعدام نباشد، جنایت‌کاران به اعمال مجرمانه‌ی خود ادامه می‌دهند و باید به همان شکلی
که مرتکب جرمی شده‌اند، مجازات شوند، ولی افرادی که با مجازات اعدام و خون‌خواهی مخالف‌اند،
می‌گویند با مجازات اعدام خشونت بازتولید می‌شود و عوامل جرم و جنایت نیز شناسایی نمی‌شود
و نمی‌توان دلایل ارتکاب جرم را در جامعه شناخت و جرم را کاهش داد… ما حتی با اعدام
مسئولان کشتار عزیزان‌مان مخالف‌ایم، ولی می‌خواهیم که حقیقت آشکار شود و چرایی و چگونگی
این جنایت‌ها را بدانیم تا بتوانیم فرهنگ پاسخ‌خواهی و پاسخ‌گویی را در جامعه بارور
کنیم و امکان انجام جنایت را به حداقل برسانیم.».
ما مادران
پارک لاله ایران به عنوان صدایی از جنبش مستقل دادخواهی مردم ایران، احکام صادر شده‌ی
اعدام برای این زندانیان و دیگر زندانیان سیاسی و عمومی را به شدت محکوم می‌کنیم و
خواهان لغو فوری تمام احکام اعدام هستیم. ما
از مردم آزادی‌خواه و دادخواه ایران و جهان مصرانه می‌خواهیم که در برابر این همه سرکوب،
جنایت، بیعدالتی و تبعیض سکوت نکنند و فریاد اعتراض‌مان را هر روز همبسته‌تر بلند
کنیم زیرا تنها خود ما مردم هستیم که می‌توانیم جلوی بیدادگری این نظام فاسد، ظالم،
جنایت‌کار و فاشیستی در ایران را بگیریم.
از شما
آزادی‌خواهان و دادخواهان می‌خواهیم که برای دستیابی به مطالبات زیر با ما همراه شوید:
۱) آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، ۲) لغو مجازات اعدام و
پایان دادن به هرگونه حذف فیزیکی و شکنجه شامل؛ اعدام، ترور، کشتار خیابانی، شلاق،
شکنجه، سنگسار و قصاص، ۳) محاکمه و مجازات آمران و عاملان تمامی جنایت‌های صورت گرفته توسط مسئولان
جمهوری اسلامی ایران از ابتدا تا به امروز در دادگاه‌هایی علنی، عادلانه و مردمی (مجازاتی
به جز اعدام)، ۴) برخورداری از آزادی بیان، اندیشه، قلم بدون قید و شرط، ۵) برخورداری از آزادی
پوشش و حق کنترل بر بدن بدون قید و شرط، ۶) برخورداری از حق اعتراض، اعتصاب، تجمع، تشکل،
سازمان و احزاب مستقل، ۷) برخورداری از برابری حقوق شهروندی و رفع هرگونه تبعیض و ۸) جدایی دین از حکومت.
ما اعتقاد عمیق داریم که ساختار سراپا فاسد، تمامیت‌خواه و دیکتاتوری مذهبی – ارتجاعی
و غیر دموکراتیک حکومت اسلامی ایران باید در هم شکسته شود و طرحی نو در اندازیم.